کد خبر : 84581
تاریخ انتشار : چهارشنبه ۱۹ آبان ۱۴۰۰ - ۲۳:۴۳
-

ابداع یک ماده آلی نیمه‌رسانا برای ساخت نسل جدید حسگرهای زیستی

ابداع یک ماده آلی نیمه‌رسانا برای ساخت نسل جدید حسگرهای زیستی

پژوهشگران “دانشگاه علم و صنعت ملک عبدالله” در بررسی جدید خود، نوعی ماده آلی نیمه‌رسانا ابداع کرده‌اند که می‌تواند به ساختن نسل جدید حسگرهای زیستی کمک کند. به گزارش ایسنا و به نقل از فیز، پژوهشگران “دانشگاه علم و صنعت ملک عبدالله” (KAUST)، یک ماده آلی نیمه‌رسانا ابداع کرده‌اند که در مقایسه با گزینه‌های موجود برای

ابداع یک ماده آلی نیمه‌رسانا برای ساخت نسل جدید حسگرهای زیستی

پژوهشگران “دانشگاه علم و صنعت ملک عبدالله” در بررسی جدید خود، نوعی ماده آلی نیمه‌رسانا ابداع کرده‌اند که می‌تواند به ساختن نسل جدید حسگرهای زیستی کمک کند.

به گزارش ایسنا و به نقل از فیز، پژوهشگران “دانشگاه علم و صنعت ملک عبدالله” (KAUST)، یک ماده آلی نیمه‌رسانا ابداع کرده‌اند که در مقایسه با گزینه‌های موجود برای ساخت نسل بعدی حسگرهای زیستی، عملکرد بهتری دارد. این نخستین پژوهشی به شمار می‌رود که بر برخی از چالش‌های اساسی در ابداع این پلیمر غلبه می‌کند.

در حال حاضر، تلاش‌های بسیاری برای پژوهش در مورد انواع جدید حسگرهای زیستی صورت می‌گیرد که با بدن در تعامل مستقیم قرار می‌گیرند تا به شناسایی مواد بیوشیمیایی اصلی بپردازند و مانند شاخص سلامتی و بیماری عمل کنند.

“رواد هلانی” (Rawad Hallani)، از پژوهشگران این پروژه گفت: برای این که یک حسگر با بدن سازگار باشد، ما باید از مواد آلی نرم استفاده کنیم که ویژگی‌های مکانیکی آنها با ویژگی بافت‌های بیولوژیکی مطابقت دارد.

این پلیمر برای استفاده در ابزارهای موسوم به “ترانزیستورهای الکتروشیمیایی آلی” (OECTs) طراحی شده است. پلیمر برای استفاده در این ابزارها باید به یون‌ها و ترکیبات بیوشیمیایی ویژه اجازه دهد تا به آن نفوذ کنند و به تعدیل ویژگی‌های الکتروشیمیایی نیمه‌رسانای آن بپردازند.

هلانی ادامه داد: نوسان در ویژگی‌های الکتروشیمیایی، همان چیزی است که ما به عنوان سیگنال خروجی ترانزیستورهای الکتروشیمیایی آلی اندازه‌گیری می‌کنیم.

پژوهشگران در این پروژه مجبور شدند تا با چندین چالش شیمیایی مقابله کنند زیرا حتی تغییرات جزئی در ساختار پلیمر می‌تواند تاثیر قابل توجهی بر عملکرد آن داشته باشد. بسیاری از گروه‌های پژوهشی دیگر نیز برای ساختن این پلیمر ویژه تلاش کرده‌اند اما این گروه پژوهشی، نخستین گروهی هستند که موفق به انجام دادن این کار شده‌اند.

نوآوری آنها، مبتنی بر پلیمرهایی موسوم به “پلی‌تیوفن” (Polythiophene) به همراه گروه‌های شیمیایی موسوم به “گلیکول” (Glycol) است که اتصال آنها در شرایط کنترل شده صورت می‌گیرد. یکی از جنبه‌های کلیدی موفقیت این پژوهش، درک نحوه کنترل محل گروه‌های گلیکول از راه‌هایی است که پیشتر دست نیافتنی بودند.

هلانی گفت: گاهی اوقات، آنچه عملکرد مواد را بهینه می‌کند، می‌تواند بر پایداری آنها تاثیر منفی بگذارد؛ بنابراین باید ویژگی‌های الکترونیکی پلیمر را به خاطر بسپاریم.

پژوهشگران برای دستیابی به طراحی درست، از یک مدل پیچیده شیمی محاسباتی استفاده کردند. آنها همچنین، تحلیل ویژه پراکندگی پرتو ایکس و میکروسکوپ الکترونی را به کار بردند تا بر ساختار پلیمرها نظارت کنند. این روش‌ها نشان داد که مکان گروه‌های گلیکول چگونه بر ریزساختار ماده و ویژگی‌های الکترونیکی آن تاثیر می‌گذارد.

این پژوهش، در “Journal of the American Chemical Society” به چاپ رسیده است.

انتهای پیام

منبع:ایسنا

برچسب ها :

ناموجود
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : 0
0 0 رای ها
امتیازدهی به مقاله
اشتراک در
اطلاع از
guest
0 نظرات
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها

کرم روز لاکچری کوین

ظروف یکبارمصرف گیاهی

سیم و کابل کسری

سینی کابل

نصب و تعویض باتری ماشین در محل

تعمیر لباسشویی در تهران

تست علت سرگیجه

آجر نما

قیمت تجهیزات اعلام حریق

خرید صندلی پزشکی

جانکشن باکس

خرید نهال شلیل مغان

پریز شبکه

قیمت گاری دستی قدیمی

طلا اقساطی

تدریس خصوصی زبان انگلیسی در منزل تهران

ولت متر تابلویی

استابلایزر

اضافه کردن زيرنويس

کوله پشتی مدرسه

ایدوتک

ربات لوگو ساز رایگان

ممبر اجباری تلگرام

شیشه اتومبیل ارزان

آموزش کافی شاپ

پلتفرم رپورتاژ آگهی

جعبه هاردباکس

طراحی سایت فروشگاهی

خرید سنگ قبر

مایکروسافت  شیائومی  سامسونگ  گوشی  مارک  اینتل  گواهینامه  قرمز  گورمن  تبلت  آیفون  طراحی  لایکا  تایوان  یوتیوب  دوربین  اندروید  تاشو  چین  گلکسی  پیکسل  ساعت  ای‌بی  هوشمند  سطح  جدید  شرکت  معرفی  تجاری  طرح