فیلم «بندار» (Bandar) به کارگردانی آنورانگ کاشیاپ و بازی بابی دئول، این روزها حسابی سر و صدا راه انداخته، اما نه به دلیل کیفیت بالایش، به خاطر حواشی جالب سانسور در هند. این فیلم زندانی که قرار بود ۲۲ می اکران شود، بالأخره با تأخیر فراوان و پس از ۱۹ بار اصلاحیه از سوی هیئت سانسور فیلم هند (CBFC) مجوز اکران گرفت و از ۵ ژوئن روی پرده رفته است.
معروفترین اصلاحیهی این فیلم، سانسور کلمات نامناسب است. تیم فیلم مجبور شده کلمات رکیک مثل “Fuck” و “Fucker” و حتی کلمات غیراخلاقی دیگر را با عبارات بیضرری مثل “Saale”, “Pagal” و حتی “weenie” جایگزین کنند! خیلی جالبه که طرفداران هندی از این تصمیم عصبانی اند و میگویند این کار چاشنی فیلم و اصالت آن را از بین برده است.
بهجز این، هیئت سانسور از سازندگان خواسته مستندات لازم را ارائه بدهند که فیلم بر اساس یک داستان واقعی ساخته شده است. همچنین برخی صحنههای حساس و خشونتآمیز حذف یا کمتر شده و در نهایت طول فیلم به ۱۳۶ دقیقه رسیده. کارگردان آنورانگ کاشیاپ که همیشه به خاطر نگاه بیپرده و رئالیسم تلخش در سینما شناخته میشود، در مصاحبهای گفت که این شدیدترین سانسوری بوده که در طول دوران کاریاش تجربه کرده است.
داستان «بندار» دربارهی یک بازیگر ۵۰ ساله درون زندان به نام سامار مهرا (با بازی بابی دئول) است که متهم به تعرض شده. فیلم فضایی شبیه به «رستگاری در شاوشنگ» دارد و سعی دارد پوچی سیستم قضایی و رسانهها را به چالش بکشد. اما از آنجایی که در فیلمهای آنورانگ کاشیاپ همیشه حرف اول را واقعیت میزند، ناچاراً از کلمات و صحنههای خشن استفاده شده بود.
اما این وسط یک نکتهی جالب هم وجود دارد. خود بابی دئول گفته که سانسور شدید فیلمش به ضررش تمام نشده؛ بلکه باعث شده مردم بیشتر به تماشای فیلم ترغیب شوند تا ببینند بالاخره چه خبر است! اوایل ژوئن امسال، «بندار» فروش متوسطی داشته و حالا باید دید در هفتههای آینده چه خواهد کرد.